به گزارش روابط عمومی جشنواره معروف، دکتر سعید الهی، داور این جشنواره با اشاره به نقش روزافزون رسانه‌های تصویری در شکل‌دهی به افکار عمومی، به تبیین نسبت هنرهای نمایشی و بصری با مفهوم مسئولیت اجتماعی و امر به معروف و نهی از منکر پرداخت.

از سرگرمی تا زبان مؤثر انتقال ارزش‌های اجتماعی

وی با بیان اینکه تولیدات نمایشی و بصری امروز صرفاً ابزار سرگرمی نیستند، اظهار کرد: «رسانه‌های تصویری به یکی از مؤثرترین زبان‌های انتقال ارزش‌های اجتماعی تبدیل شده‌اند. قالب‌هایی همچون مستند، فیلم کوتاه، پویانمایی و نماهنگ، به‌واسطه ایجاز، خلاقیت و قدرت روایت‌گری، توان آن را دارند که مفاهیمی چون «نظارت همگانی» و «مسئولیت اجتماعی» را از سطح شعار به تجربه‌ای ملموس و قابل درک برای مخاطب عمومی تبدیل کنند».

دکتر سعید الهی افزود: «این قالب‌ها می‌توانند فاصله میان مفهوم و زیست روزمره را کاهش داده و مخاطب را در موقعیت انتخاب اخلاقی قرار دهند. در چنین شرایطی، مخاطب نه صرفاً شنونده یک پیام، بلکه مشارکت‌کننده در فرآیند فهم و داوری اخلاقی خواهد بود».

پیوند زیبایی‌شناسی و تعهد اجتماعی در داوری آثار

این داور جشنواره با تأکید بر خوانش اجتماعی و معاصر از امر به معروف و نهی از منکر تصریح کرد: «این اصل، پیش از آنکه سازوکاری دستوری باشد، کنشی آگاهانه و مسئولانه است که از دغدغه جمعی برمی‌خیزد. هنر تصویرمحور این امکان را فراهم می‌کند که این مفهوم دینی و اخلاقی، نه در قالب تذکر مستقیم، بلکه در بستر روایت، شخصیت‌پردازی و موقعیت‌های انسانی بازنمایی شود؛ جایی که مخاطب خود به ضرورت کنش مسئولانه می‌رسد».

وی ادامه داد: «جشنواره‌هایی که با رویکرد «هنر، رسانه، مسئولیت اجتماعی» برگزار می‌شوند، نقشی فراتر از یک رقابت هنری دارند. این رویدادها می‌توانند بستری برای بازتعریف نسبت هنر و ارزش‌های اجتماعی باشند و یادآوری کنند که خلاقیت هنری در تعارض با تعهد اجتماعی نیست، بلکه می‌تواند عمیق‌ترین لایه‌های آن را آشکار سازد».

دکتر سعید الهی در پایان خاطرنشان کرد: «داوری در چنین رویدادی صرفاً ارزیابی تکنیک و فرم نیست، بلکه سنجش میزان موفقیت اثر در ایجاد پیوندی معنادار میان زیبایی‌شناسی و مسئولیت اجتماعی است. آثاری ماندگار خواهند بود که بدون شعارزدگی و با صداقت روایی، مخاطب را به تأمل درباره نقش خود در سلامت اخلاقی و اجتماعی جامعه فراخوانند؛ تأملی که می‌تواند نقطه آغاز نظارت همگانی در زیست معاصر باشد».